وب گرد تنها

چهارشنبه 25 شهریور 1388

اندر مکتب عشق

نویسنده: مرصاد بندار طبقه بندی: حرف دل... ، عمومی،

خیلی تو خودش بود، آخرش دلم را زدم به دریا و گفتم: تو هیچ عاشق شدی؟

گفت: آره.

گفتم: چند بار؟

گفت: خیلی.

گفتم: مگر سر می بری؟

گفت: یکبار.

گفتم: چه حسی داشتی؟

گفت: عشق حس نیست، باوره، مکتبه، بودنه.

گفتم: اینا را که گفتی یعنی چی؟

گفت: تا حالا سوار قطار شدی؟

_ آره.

_ دیدی یکی ترمز قطار را بکشد؟

_ آره.

_ به اون میگن عشق!

گفتم: یعنی عشق ترمز قطاره؟

گفت: نه بابا! تو چقدر پرتی، یه جور گیر کردنه.

گفتم: یعنی آدم به هر چیزی گیر بکند عاشق شده؟

گفت: ببین! اصلاً قطار و گیر کردنو ول کن، ببین عشق یه لحظه واقعاً نابه، که تو زندگی هر کسی در یک لحظه ی خاص پیش می آید مثلاً همین ازدواج، دیدی بعضی ها می گویند: طرف را دیدم یک دل نه صد دل عاشقش شدم.

_ خب منظور؟

_ ببین وقتی آدم عاشق می شه قلبش یا کند یا می ایسته، صداش در نمیاد، چشماش می خواد از حدقه بیرون بزند و …

گفتم: یعنی وقتی آدم اینطوری بشه، عاشق شده؟

با بی حوصلگی گفت: آره.

آن شب سر میز غذا وقتی غذا تو گلویم گیر کرد و بسوی دستشویی دویدم، وقتی خودم را در آینه دیدم فهمیدم عاشق شدم. به خودم گفتم: بعضی ها عجب بد سلیقه اند، به چی میگن عشق؟