عودها در شکلهای مختلفی عرضه می گردند: چوبهای خام, علفهای خرد شده,
            پودر یا به شکل مایع و روغن. اما آنچه امروزه ما از عود در ذهن داریم
            عودهای مخروطی و شاخه ای می باشد. عودهای مخروطی توسط ژاپنیها در اواخر
            سال 1800 میلادی عرضه شد.
            عودهای ماسالا و شاخه های جاس بوسیله بودائیها حدود سال 200 بعد از
            میلاد از هندوستان به چین وارد شد.
            از زمانهای بسیار دور عود در آیین های مذهبی بکار می رفته است. ساخت
            عودهای گیاهی هنری باستانی و چیزی جز هنری مقدس نبوده است.
            عودها نه فقط برای از بین بردن بوهای بد و پراکندن بوی خوش بکار می
            رفت, بلکه برای دور کردن روحهای پلید نیز(درآیین بودا) بکار می رفته
            است.
            عود بطور سنتی از صمغ و کندر و چوبهای معطر, پوست درختان, دانه ها,
            ریشه ها, علفها و گلها ساخته می شوند. کتیبه ای مصری متعلق به 1530 قبل
            از میلاد مسیح استفاده از عود را ذکر کرده است.
            چوبهای خوشبویی مانند چوب صندل و روغنهای گیاهان و علفها به عنوان
            بوهای طبیعی مورد استفاده قرار می گرفتند. شاید مشهورترین عطرهای طبیعی
            کندر و صمغ بودند که بطور اخص در سومالیا یافت می شده است.
            عطرهای طبیعی در معابد هندوها , بودایی ها, و آیین های رسمی چینی ها و
            آیین های شیتو در ژاپن بکار می روند. استفاده از عود در یونان باستان
            در اوایل قرن 8 قبل از میلاد مسیح رایج بوده است.

            خواص درمانی عود:
            از دیدگاه گیاه درمانی, عودهای گیاهی به علت خواصشان استفاده می شده
            اند تا ایجاد بوی خوش در فضا که البته با توجه به خواص غریب عود همچنان
            مورد استفاده نیز می باشند.

            بسیاری از گیاهان و علفهای دارویی به خودی خود بویی ندارند و باید حتما
            سوزانده شوند. عود و گیاه درمانی همواره با هم همراه بوده اند. قدیمی
            ترین منابع مربوط به گیاه درمانی و عود به "وداهای" هندی باز می گردد.
            بوداییها در طب "آیوراودا" از عود به عنوان وسیله ای معجزه گر استفاده
            می کنند.
            تحقیقات گسترده دانشمندان, پزشکان و بزرگان گیاه شناسی بر روی عود
            ویژگیهای زیر را به اثبات رسانده است:
            * روایح مطبوع موجود در عود, فرد را فعالتر و سر زنده تر ساخته و باعث
            ارتباط شخص با درون خود می شود(مراقبه)

            *  استنشاق روایح مطبوع باعث ایجاد و ارسال پیامهای عصبی در مغز و کل
            سیستم عصبی و دریافت واکنشهای مثبت می شود.

            *  سوزاندن عود خود به تنهایی یکی از درمانهای اثر بخش برای جلوگیری و
            رفع استرس, ایجاد آرامش و تمدد اعصاب, رفع خستگی و بسیاری از بیماریهای
            دیگر می باشد.

             * سوزاندن عود باعث دور شدن امواج و انرژیهای منفی موجود در محیط می
            شود.

            * همانطور که گفته شد رایحه درمانی قدمتی افزون بر5 هزارسال دارد.
            رومیان و مصریان از آن به عنوان ماده ضد عفونی کننده, ضد باکتری و
            دارویی برای درمان زخم کمک می گرفتند.

            
            * ترکیبات معطر طبیعی گلها و گیاهان که درعود یافت می شود, از طریق
            مژکهای موجود در بینی وارد سیستم لیمبیک مغز و قسمت مخاطی هیپوتالاموس
            شده و با تحریکات اعصاب بویایی این قسمت که مسئولیت احساسات, تنفس,
            ضربان قلب, غدد درون ریز, حافظه و یادگیری را بر عهده دارد, تاثیر قابل
            توجهی بر روحیات و خلق و خو می گذارد.

            * عصاره معطر گیاهان موجود در عود بدلیل ساختار تشکیل دهنده شان که
            معمولا شامل آلدئیدها, کتونها, استرها, است, نقش بسزایی در سلامت جسم و
            ذهن دارند. البته هریک از رایحه ها خاصیت ویژه ای دارند.

            * برخی مثل اطوخودوس که حاوی آلدئیدها هستند اثرات ضد التهابی داشته,
            آرام بخش و ضد ویروس هستند برخی دیگر از عصاره ها مثل یاسمن, مشک و رز
            و لیموباعث هوشیاری و افزایش تمرکز و یادگیری می شود.

            * رایحه درمانی توسط عود یکی از بی خطرترین ,کم هزینه ترین , ارزان
            ترین و اثر بخش ترین متدهای درمانی می باشد یعنی برای انجام آروماتراپی
            (رایحه درمانی) در خانه به راحتی می توان از سوزاندن عود استفاده کرد.
            همانطور که گفته شد عودهای مختلف با روایح متفاوتی که دارند علاوه بر
            خوشبو کردن محیط کارهایی خاص خود را نیز انجام می دهند.

...