با توجه به اینکه از همین امروز باید آینده نگری نمود، چهار کارشناس سوسه در یک نشست اضطراری دور هم گرد آمدند و در مورد این اتفاق به بحث و گفتگو پرداختند، صحبتهای زیر مشروح گفتگوهای آنان می باشد!

کارشناس اول:

اصولاً اگر این رابطه به صورت برعکس بود و چهار پنج تایی دختر بیشتر به دنیا می آمدند، مشکل خاصی نبود، می شد از یکی دو تا از پسران درخواست کرد که اقدام به فداکاری کنند و تجدید فراش نمایند!


کارشناس دوم:

من یک پیشنهاد خوب به ذهنم رسیده است، می توانیم قانونی در کشور تصویب کنیم که پسرها برای مسافرتهای هوایی فقط بتوانند سوار توپولف شوند، در این صورت در عرض چند ماه مشکلمان حل می شود.


کارشناس سوم:

اصلاً این راه حل معقول نیست، با این وضعیت توپولف ها شاید با تصویب چنین قانونی در عرض چند ماه با کمبود شدید پسر مواجه بشیم!


کارشناس چهارم:

چه طوره الکی توی روزنامه ها شایعه کنیم که توی ژاپن کار هست، بعد وقتی که پسرها رفتن اونجا، قانون بزاریم ورود مجردها به کشور ممنوع است، این طوری مشکلمون در داخل حل میشه و اون جوون مجرد هم چون توی کشور ژاپن است، مشکل دولت ژاپنه که براش همسر پیدا کنه!


کارشناس سوم:

نه! این راه حل هم چندان منطقی نیست، با وجود این همه بیکار احتمال داره با ایجاد شایعه در مورد وجود کار در ژاپن همه جوون ها برن اونجا و هیچ پسر جوونی در داخل مملکت نمونه!


کارشناس چهارم:

چی چی رو شاید همه جوون ها برن ژاپن! همه که بیکار نیستن!


کارشناس اول:

آقایون با هم جر و بحث نکنین! به نظر من بهتره شرایط ازدواج رو سخت کنیم که خود به خود پنج تا از پسرها از ازدواج کردن منصرف بشن، مثلاً قیمت مسکن و اجاره خونه ها رو بالا ببریم، وام مسکن رو با شرایط سخت پرداخت کنیم و یه مبلغ خیلی کم بابت وام ازدواج بدیم، قیمت کل کالاهای ضروری رو بالا ببریم و با فرهنگ سازی در صدا و سیما باعث بشیم که خانواده ها مهریه ها رو افزایش بدن، مردم رو تجمل گرا کنیم و این جور چیزا!


کارشناس دوم:

نه! این هم راه حل خوبی نیست! حیف نیست اخلاق ساده زیستانه مردممون رو به سمت تجمل گرایی ببریم؟! شاید با این جور اعمال و سخت کردن ازدواج نه تنها پنج تا، بلکه 95 تاشون پشیمون بشن و ازدواج نکنن، اون وقت تکلیف چیه؟ !


کارشناس چهارم:

یافتم! یافتم! یه فکر خوب به ذهنم رسید! دیگه مشکلاتمون حل شد!



کارشناس اول و دوم و سوم (با همدیگر):

راه حلت رو بگو!