۲-نه ظاهر زیبایی دارند و نه باطن زیبایی (البته پسران هیچ وقت نمی توانند باطنی زیبا داشته باشند و حتی معنای ان را هم نمیتوانند درک کنند.)
۳-ظاهر زیبایی ندارند اما باطنی زیبا ودلنشین و جذب کننده ای دارند که البته: گشتم نبود نگرد نیست
۴-بعضی پسران هستند که (ببخشید ؛شرمنده ) خر به دنیا می ایند و گاو از دنیا میروند خر به دنیا می ایند چون از زندگی هیچ چی نمی فهمن و گاو از دنیا میرن چون تمام عمرشان را به خردن و خوابیدن مشغول بودن و هیچ گاه سعی نکردند که چیزی را بفهمند ( البته کار خوبی کردند چون زور بی خود می زدند )
۵-دسته پنجم پسرانی هستند که به ظاهر پسر هستند و پسرانه رفتار می کنند اما در باطنشان دوس دارند دختر باشند که این خصلت در صحبتها و اسامی که برای خودشان در نظر می گیرند کاملآ مشخص است . به عنوان مثال: پیشی ملوسه
پیشی را برای ظاهر در نظر گرفته که بگوید من سبیل دارم پس مردم اما کلمه ی ملوسه ظاهرش را مشخص می کند چون همان طور که عزیز عرض فرمودند : کلماتی مانند عروسکم؛ملوسکم؛خوشکلم؛نازم ؛عزیزم و...... برای دختران به کار می رود .
اما مردان قدیم: انها سبیل دارند از نوع در رفته و بلندش ریش دارند از نوع پر پشتش مو دارند از نوع فرفری و بلندش هیکلی دارند بلا نسبت فیل(داداش کوچیکه و این حرفها) شاید همه ی اینها نشان دهنده ی قدرت باشد
اما اگه خوووب در پسران امروزی که نگاه کنی:
نشانی از ریش و سبیل نمی بینی ریششان را به دلیل مد سه تیغه میکنند وبه جای ان خطی میگذارند به نام خط ریش( ان هم برای این که مردم بفهمند اینها خانوم نیستند و مثلآ اقا تشریف دارند ) موهای فرفری هم از مد افتاده و به جای ان از وسایلی از قبیل کلاه گیس؛ سشوار ؛ ژل و کتیرا و ...... استفاده میکنند.(البته بعضی ها برای این که نشان دهند هنرمند هستند موهای خود را تا منتها الیه شانه ها یا کمر خود بلند میکنند) دیگر از ان هیکل و شکم خبری نیست چون تمامی پسران به باشگاه بدنسازی میروند و هر کدام به جای وانت پیکان که با ان کار کنند اسبی دارند که سوارش میشوند و موهای خود را بر باد میدهند.
پس این سوال بر همگان به وجود میاید که این موجودات جرا زنده هستند و همچنان نفس میکشند؟؟؟ ایا این همآن خشم و غضب خدا نیست؟ ایا این همان عذاب الهی نیست؟ چه عذابی از این بالاتر که پسری به دختری بگوید دوست دارم؟ این همانند انی است که عزراییل به فردی لبخند بزند و بگوید عزیزم بیا بغلم.