وبگرد تنها

«خیال‌انگیز و جان‌پرور چو بوی گل سراپایی»
نداری غیر از این عیبی كه دائم با فریبایی!

من از دلبستگی‌های تو با افسانه دانستم
كه بر دیدار همجنسان خود عاشق‌تر از مایی

نگاهت می‌كنم اما تو غرق عكس هنگامه
صدایت می‌كنم اما تو كلا محو سیمایی

جدیدا آخر شبها پیامك می‌زند مینا
همیشه وقت خوابیدن فقط در فكر رویایی...

همین پروانه خانم را به قدری دوستش داری
اگر لازم شود حتی برایش بچه می‌زایی!

به جز شش دختر ِ خاله چهل دخترعمو داری
ولی از این ملولی كه نداری دختر ِ دایی

به غیر از اینهمه تازه دوتا معشوقه هم داری:
زنِ همسایه پایینی زنِ همسایه بالایی!

چو خواهی رفت مهمانی شوی بدجور مامانی
فقط در جمع همجنسان سراپا را می‌آرایی

كنار من كه می‌آیی مهم عشق است و آرامش
ولیكن پیش دخترها مهم تیپ است و گیرایی

از این مجلس به آن مجلس همی در كوچ می‌باشی(!)
ندارد اینقدَر جنبش به والله ایل قشقایی!

چرا اینقدر می‌نازی به همجنسان؟ نمی دانی
برای دختران دختر ندارد هیچ كارایی...

اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ، و تمام فکر و زندگی من تو شده ای
به خدا بدان که این دست خودم نیست!
اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه های دور از تو بودن اینهمه سخت و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست!
دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و به یاد تو می باشم.
دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ، دستانت را بگیرم ، بر
لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!
به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و ستاره ای درخشان را میبینم و به یاد تو می افتم!
دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی.

خیلی تو خودش بود، آخرش دلم را زدم به دریا و گفتم: تو هیچ عاشق شدی؟

گفت: آره.

گفتم: چند بار؟

گفت: خیلی.

گفتم: مگر سر می بری؟

گفت: یکبار.

گفتم: چه حسی داشتی؟

گفت: عشق حس نیست، باوره، مکتبه، بودنه.

گفتم: اینا را که گفتی یعنی چی؟

گفت: تا حالا سوار قطار شدی؟

_ آره.

_ دیدی یکی ترمز قطار را بکشد؟

_ آره.

_ به اون میگن عشق!

گفتم: یعنی عشق ترمز قطاره؟

گفت: نه بابا! تو چقدر پرتی، یه جور گیر کردنه.

گفتم: یعنی آدم به هر چیزی گیر بکند عاشق شده؟

گفت: ببین! اصلاً قطار و گیر کردنو ول کن، ببین عشق یه لحظه واقعاً نابه، که تو زندگی هر کسی در یک لحظه ی خاص پیش می آید مثلاً همین ازدواج، دیدی بعضی ها می گویند: طرف را دیدم یک دل نه صد دل عاشقش شدم.

_ خب منظور؟

_ ببین وقتی آدم عاشق می شه قلبش یا کند یا می ایسته، صداش در نمیاد، چشماش می خواد از حدقه بیرون بزند و …

گفتم: یعنی وقتی آدم اینطوری بشه، عاشق شده؟

با بی حوصلگی گفت: آره.

آن شب سر میز غذا وقتی غذا تو گلویم گیر کرد و بسوی دستشویی دویدم، وقتی خودم را در آینه دیدم فهمیدم عاشق شدم. به خودم گفتم: بعضی ها عجب بد سلیقه اند، به چی میگن عشق؟

منبع : حاجی