جاده مرا صدا می زند...

جوان گفت...
جاده مرا صدا می زند...
راه مرا می خواند...
بگذار بخواند!
من کوله بار خویش را بسته ام
پس قدم در راه خواهم گذاشت
پا به پای جاده خواهم رفت.
هم نفس با ثانیه ها خواهم دوید
و می دانم که این راه
راهی است پر چاه
پر از کوره راه پر از پستی پر از بلندی پر از فراز پر از نشیب
و پر از با تو بودن و پر از بی تو بودن
و می خواهم که عاجزانه از تو بخواهم که راهنمای من گردی
و مونس و انیس یار من شوی
که محتاجم به راهنمایی تو در این راه پر از بیراهه ی زندگی
پس مرا به سوی خویش بخوان
و از آستان بلندت مران
بگذار که زندگی هر آنچه می خواهد بکند و
شیطان هر قدر که می تواند...
چه غم؟
که من روئین روانم، به یمن اکسیر نام اعظم تو
پس با نام تو که زیباترین نام عالم است برای من، گام در راه خواهم گذاشت
و تو را می خوانم...
و تو را خواهم خواند
و تو را می گویم...
و تو را خواهم گفت
که نام تو گره گشای کورترین گره های عالم است برای من
ای انتهای تمامی جاده های بی انتها...

مهدی جان!
منتظران ظهور

...

تو واسم هنوز همونی - گمنام

...

سخن آخر - سعید

اکنون زمان گریستن است، اگر تنها بتوان

گریست، یا به راز داری دامان تو اگر بتوان

اعتمادی داشت، یا دست کم به درها!!! که در

آنان احتمالا گشودنی است به سوی نابه کاران

با این همه به زندان من بیا که تنها دریچه اش

به دیوانه خوانه می گشاید

اما چگونه و به راستی چگونه زندان من را

که این چنین بی سرود و بی صدا مانده را

خواهی شناخت؟

...

عشق نا تمام - مینا آریا

...

گمنام - بیژن صف سری

ساده و بی سایه

در ویرانه ی دل نشسته ام

چشم براه

و منتظرم

كه اشكی بیاید

بارانی ببارد

تا كالبدم را

از فریب عشق بشوید

لا اقل تو مرا بیادت هست

من امیر اقلیم عشق بودم

********

یك روز باد بی نشان

آهسته و پاورچین

بر سر شاخه های شكسته ام وزید

و بذر آفتاب را

بر مزار دلم پاشید

دلم آفتابی شد

شگفتم دراقلیم عشق

زمستانم بهاری شد

غافل كه جام سرد تقدیر

از گرمای عشق ترك خواهد خورد

بیادت هست ؟

من امیر اقلیم عشق بودم

...

من باور دارم ...
که دعوا و جرّ و بحث دو نفر با هم به معنى این که آن‌ها همدیگر را دوست ندارند نیست.
و دعوا نکردن دو نفر با هم نیز به معنى این که آن‌ها همدیگر را دوست دارند نمى‌باشد.

من باور دارم ...
که هر چقدر دوستمان خوب و صمیمى باشد هر از گاهى باعث ناراحتى ما خواهد شد و ما باید بدین خاطر او را ببخشیم.

من باور دارم ...
که دوستى واقعى به رشد خود ادامه خواهد داد حتى در دورترین فاصله‌ها. عشق واقعى نیز همین طور است.
 
من باور دارم ...
که ما مى‌توانیم در یک لحظه کارى کنیم که براى تمام عمر قلب ما را به درد آورد.

من باور دارم ...
که زمان زیادى طول مى‌کشد تا من همان آدم بشوم که مى‌خواهم.

من باور دارم ...
که همیشه باید کسانى که صمیمانه دوستشان دارم را با کلمات و عبارات زیبا و دوستانه ترک گویم زیرا ممکن است آخرین بارى باشد که آن‌ها را مى‌بینم.

من باور دارم ...
که ما مسئول کارهایى هستیم که انجام مى‌دهیم، صرفنظر از این که چه احساسى داشته باشیم.

من باور دارم ...
که اگر من نگرش و طرز فکرم را کنترل نکنم،او مرا تحت کنترل خود درخواهد آورد.

من باور دارم ...
که قهرمان کسى است که کارى که باید انجام گیرد را در زمانى که باید انجام گیرد، انجام مى‌دهد، صرفنظر از پیامدهاى آن.

من باور دارم ...
که گاهى کسانى که انتظار داریم در مواقع پریشانى و درماندگى به ما ضربه بزنند، به کمک ما مى‌آیند و ما را نجات مى‌دهند.

...

بدون نام - فرنوش

خدایا

ذهنم پریشان است

قلبم بی قرار است

افكارم شوریده اند

و درمانده ام

پس

رشته زندگیم را به دستهای امن تو می‌سپارم

آنگاه طوفان میخوابد

و آرامش تو حكمفرما می‌شود

...